Een overzicht van de modellen:1970 VT100-S/VT110
1975 VT120-S
1975 VT150
1976 VT700
1978 VT300
1978 Eerste Akai VHS als OEM machine van MatsushitaAkai is altijd erg actief geweest op het gebied van video. In de jaren 70 bracht dit merk een aantal opmerkelijke modellen op de markt die videofilmen beschikbaar maakte tegen een betaalbare prijs. De prijs staat wel tot verhouding tot de kwaliteit, want die was niet erg best. Nu maakte dat voor die tijd niet zoveel uit omdat het grote publiek al erg stond te kijken als er beelden van een bandje konden worden gereproduceerd. De gemiddelde TV van toen had natuurlijk ook niet de beeldscherpte van de huidige modellen.
De eerste in de lijn was de VT100. Een portable die modulair was opgebouwd. Er kon een tuner (ontvanger), modulator (maakt de beelden zichtbaar op de TV), een kleine monitor, een lader en een camera op worden aan gesloten. Opmerkelijk is dat dit model werkt met een zeer smalle band, net zo breed (1/4 inch) als de band van een geluidsbandrecorder. De structuur van de band is wel anders dan die van audioband, de videoband is gladder wat de levensduur van de koppen en loopwerk.De recorder heeft een oplossend vermogen van 200 beeldlijnen in zwart/wit. Uw moderne VHS heeft ongeveer 240 beeldlijnen in kleur.
De verschillenden soorten banden voor de VT serie
Een tweetal pagina's uit een folder.
De VT100 en VT110 zijn bijzonder gemakkelijk te bedienen alleen vergt het enige handigheid om de band door de machine te rijgen. De modellen zijn uitgerust met loodaccu's die erg zwaar zijn, de camera, recorder weegt totaal 8 1/2 kilo. De hele set kon worden geplaatst in een plastic (leer look a like) tas met draagriem. Er waren diverse camera's leverbaar, met electronische zoeker en zonder, het extra zoommogelijkheden en zonder.
Naat de VT100 heeft Akai ook een VT110 geproduceerd. Het verschil zit hem in:
- de bijgeleverde camera met ander objectief (8x zoom ipv 6 zoom)
- een ingebouwde electronische zoeker in de camera
- de machine is geschikt voor CCIR signalen
- je kon beelden mee in en uit faden
Na de VT110 stond in de prijslijsten de VT120S. Het verschil tussen de 100/110 en de 120 is wel iets ingrijpender. Met de VT120-S is het mogelijk om naadloos opamen te maken, dwz. zonder stoorstrepen tussen elk individueel fragment. Na elke opname spoelt de recorder een stukje terug op dit te kunnen realiseren. De VT100/110 geven tussen opnamen een storing die twee ongeveer seconden duurt, erg hinderlijk is dit niet, het is het charme van het systeem.
Een ander voordeel van de 120 is het verbeterd oplossend vermogen met wel 25%. In de praktijk betekent dit dat de scherpte er iets beter is.
Hieronder wat plaatjes uit de manual van een VT120S
De VT150 was het top model en bood alle opties die de andere machines hadden plus dat dat model opnamen in kleur mogelijk maakte.
Akai heeft naast de draagbare modellen ook een stationair model gemaakt, de VT700. De VT 700 is alleen geleverd in een zwart/wit versie en kan werken met meer verschillende bandhaspels. Niet alleen de haspels van de portables, maar ook nog twee andere maten waren bescikbaar waardoor de opnametijd opliep tot maximaal 1 1/2 uur. Op onderstaande afbeelding worden de 5 inch haspels afgebeeld.
De VT700 is duidelijk mechanisch beter dan zijn kleine portable vriendjes, het is beter om de kleine VT spoeltjes te kopiëren met de VT700 omdat bijna alle rubbers van de kleine VT serie erg zacht zijn geworden zodat bandtransport niet kan worden gegarandeerd. De VT700 maakt gebruik van zwarte rubbersoorten (ipv bruinachtige) welke een langere levensduur hebben.
Als je de grootste maat op de recorder wilde plaatsen zijn er adapters nodig die in het hart van de spoel moeten worden aangebracht.
Let op! In de voeding van de 700 kunnen de condensatoren lekken en slecht zijn, dit kan tot gevolg hebben dat ze kunnen expolderen en of uitbranden. Alvorens je het apparaat aansluit, controleer of ze nog goed zijn door ze bijvoorbeeld door te meten.
Akai VT100 portable recorder/player. Er is een aanzienlijke hoeveelheid van deze recorders verkocht. Zo nu en dan duikt hij weer op op beurzen.
De accu's, lood met zuur, zijn altijd defect. Het is 200% chemisch afval!
Hiernaast de bandloop van de VT100. Duidelijk zijn de wiskop, de videokop en de audiokoppen te zien. Probeer niet aan de instelling van de videokoppen te komen. Het is mischien erg aanlokkelijk omdat dit slechts een simpel schroefje is per kopje. De afstelprocedure in de manual met microscoop is aanzienlijk en niet thuis uit te voeren.
Op een portable tape kon 25 minuten in z/w worden opgenomen.
Een AKAI (portable) tape-je voor de VT series
De VT 150
Van alle tapes van dit systeem zijn deze AKAI tapes het beste om nog over te zetten. Onlangs heb ik een aantal tapes overgezet welke beschimmeld waren, het plaatje was nog zeer acceptabel.
Een kleine tape voor de VT series van BASF.
Hierboven een afbeelding zoals die in de reparatie manual staat vermeld waarin grafisch het patroon wordt weergegeven hoe de informatie op de band wordt opgeschreven. Omdat de band een 1/8 inch is heb je bij dit systeem een erg kritische afstelling van de bandloop. Deze instellingen zijn onderling niet altijd even conform de standaard uitgevoerd. Dit leidt tot tot banden die niet tussen recorders onderling uitwisselbaar zijn.
Na de VT100, VT110 en VT700 heeft AKAI omstreeks 1978 een vernieuwd ontwerp op de markt gebracht voor de videofilmer, de VT300. De VT300 werkte i.p.v. losse spoeltjes met cassettes die, als je je nu ziet, erg veel weg hebben van het Betamax formaat. In afmeting is er een klein verschil Het systeem was erg betrouwbaar, de mechanische kwaliteit is erg goed en bijna onderhoudsvrij. Dit kwam met name omdat de tape die werd gebruikt van een erg goede kwaliteit was. De breedte van de band is een 1/2 inch net zoals Betamax, VHS en Video2000. De beeldkwaliteit in zwart/wit is zelf opvallend goed, zeker beter dan de VT100 serie.
De VT300
Camera, recorder en voeding. Om blijkbaar ontwikkelingskosten te besparen heeft AKAI dezelfde voeding gebruik als
bij de VT100 en VT110. Een 4 inch zwart/wit monitor welke aan de linkerzijde van de recorder kon worden
geplaatst was optioneel evenals twee soorten objectieven. Om de opgenomen beelden weer te geven werd een UHF
modulator (niet weergegeven) als apart meegeleverd. De lederen tas van de recorder is inmiddels vergaan.
De VT300 cassette (niet op ware grootte)
Gelukkig zijn de opname goed over te zetten op modernere systemen. De band is in tegenstelling tot de VT100,VT110 en VT700
goed beschermd tegen vette vingers, beschadigen en vocht.
Hier een stuk uit de manual waarin wordt beschreven hoe eventuele vieze videokoppen moeten worden gereinigd met het bijgeleverde zeemlederen staafje. Vreemd maar waar, deze procedure zou ook nog voor moderne recorders kunnen gelden, allen hebben die meestal meer dan twee videokoppen.
In technisch opzicht waren bovenstaande recorders echt geen hoogstandje van AKAI maar was dan ook wel te zien aan de relatief goedkope prijs van de set en de kwaliteit van het beeld.Later is ook Akai afgestapt van dit solo zwart/wit project en is over gegaan op de productie van het VHS systeem.
