Sony

Sony, het bedrijf dat als eerste product een rijstkoker ontwikkelde en oop de markt bracht, heeft een erg rijk videoverleden zowel voor de professionele markt als voor de thuismarkt. Ik heb geprobeerd om zo volledig mogelijk te zijn:

Een opsomming:

1961    De SV-201 de eerste getransistoriseerde videorecorder ter wereld met 2 inch band. Prijs toen Hfl 30.000,=
1963    PV-100 recorder
1964    De EV serie wordt geïntroduceerd
1965    PV-120 kolossale 1 inch video
1966    CV2000 de eerste "huiskamervideo, het verhaal gaat dat er slechts 50 in Nederland zijn verkocht. Prijs toen USD 800,=
1966    CV310 met 1 inch band, 5Mhz machine
1970    VO1810 de eerste U-Matic
1975    De SL-6300, de eerste Betamax videorecorder
1977    1 inch BVH 1000
1982    Betacam norm
1983    Betamovie draagbare Betamax
1985    8MM videosysteem
1985    U-Matic BVU norm
1986    Super Betamax (ook met Hifi geluid)
1988    Betacam SP norm
1988    Betamax ED
1988    U-Matic SP norm
1994    Digitale Betacam
1995    DV en DV-CAM

enz.

Ook Sony timmerde aan de weg met een aantal consumenten machines. Het duurde echter tot 1975 tot Sony een consumenten apparaat maakte met cassettes zoals we tegenwoordig gewend zijn: de Betamax, welke eigenlijk een afgeleide was van de U-Matic, een semi professioneel systeem.
Tot die tijd was er voor thuis en voor de kleine professionele markt de AV serie! De AV typen, later ook leverbaar met kleurenopname, hadden geen ingebouwde tuner en gaven slechts zwart/wit beeld. Maximale speelduur was ongeveer 45 minuten. De

kwaliteit was/is trouwens verbluffend goed. Helaas zijn de tapes waarop veel oude opnamen staan zeer moeilijk afspeelbaar,de tape is in de loop der jaren erg gaan verouderen. De weekmakers in de drager lossen o.i.v. zuurstof op en zorgen voor een zwart teerachtig residu wat zich afzet op alle niet beweegbare bandgeleiders. Het resultaat is dat de recorder na 15 seconde vastloopt omdat de band plakt. Het is echter nog wel mogelijk om de opname over te zetten met een hoop geduld en aangepaste apparatuur!

De o zo robuuste machines van Sony leken portable en werden standaard met hernia geleverd na herhaaldelijk gesleep.

De Sony CV2010 (1966) inklusief Sony monitor. Dit model is gebruikt voor demonstratiedoeleinden bij Brandsteder Elektronica, de vroegere importeur van Sony producten. Dit model is ook uitgegeven in de USA met een houten behuizing en een rookglazen kap, de prijs was toen der tijd USD 995,--

De 2010 is eigenlijk een 2000 met een monitor in een kastje. In Japan werd de prijs van de 2000 lager gehouden dan in de USA, USD 500,--

Een videodrum van de 2000/2100 serie, niet op ware grootte. Op de schijf zijn duidelijk de twee kopje te herkennen. De drum heeft twee kopjes die gemonteerd zijn op een metalenplaatje wat op de drum is vastgeschroefd. Het is verstandig de kopjes van deze typen recorders te voorzien van een extra druppeltje twee componenten lijm. De originele lijm is in de loop der tijd minder stevig geworden wat kan resulteren dat de kopjes eraf vliegen als er druk opkomt van bijvoorbeeld de band of een grondige schoonmaakbeurt.

Hieronder de specificaties van de 2100:

Bij de manual van de machine zit een reference card waarop alle functies kort worden beschreven:

De manual is overigens erg beknopt. Er wordt beschreven hoe de koppen moeten worden schoongemaakt en welke accesoires er verder verkrijgbaar zijn.

De draagbare versie van de AV series. Deze modellen werden met loodaccu's aangedreven. De beeldkwaliteit doet niet onder voor de grotere modellen alleen is de speelduur minder, maximaal 30 minuten.
De AV3620 had een kleinere kopdiameter zonder kwaliteit in te leveren. De 3620 en 3670 benodigde wel de zgn. High Density tapes. De speelduur was iets langer nl. 1 uur. De AV 3620 en 3670 hadden ook een trackingknop, de AV 2100 regelde dit automatisch. De AV 3670 heb ik helaas niet in mijn bezit.

Er bestond voor reporterwerk ook een kleine versie met losse camera. Deze machines gebruikten de kleinere banden

Hier een

label wat in de doos van een AV tape zit, het geeft duidelijk aan welke band voor welke recorder geschikt is.

Speciaal voor de educatieve markt en instituten is de EV serie door Sony ontworpen. De machine werkt met 1" banden. Deze machines zijn bijzonder zwaar.

De AV series zijn later uiteraard opgevolgd door de Betamax en U-Matic videorecorders.

Een 1 inch C formaat broadcast machine. De klep ter bescherming van de video en audio koppen is verwijderd.

De SL8000, een beta uit de tweede serie. Onverwoestbaar mechaniek. De videokoppen waren vaak als eerste versleten waarna de audiokoppen volgde. Dit is een onontkoombaar bijverschijnsel van de Betamax. Bij het heen en terugspoelen bleef de band in het loopwerk ingeregen. De band passeerde tal van frictiepunten die dus na verloop van tijd insleten en vervangen moesten worden. De SL8080 was een iets uitgebreidere versie, herkenbaar aan de nephouten zijkanten.

Betamax Specificaties
Tape breedte	1/2 inch
Drum Diameter	74.487 mm
Drum snelheid	1500 rev/min
Video Head to Tape Speed	5.832 m/s
Tape Speed (PAL)	1.873
Video Head Gap	0.4 microns

De bandloop van een betarecorder vertoons sterke gelijkenis met een U-Matic.

Zo werd er door Sony geadverteerd voor de SL8000.

De in 1982 uitgebrachte Betamovie kon alleen opnemen, je had er om de tapes weer te geven nog een Betamax bij nodig. De recorder had slechts één videokopje op de drum. De kwaliteit is erg goed, dit kwam hoofdzakelijk uit het feit dat Y en C direct van de buizencamera op de tape kon worden gezet zonder te worden beïnvloed door elektronica. De BMC200 was een verbeterde versie van de BMC100 die nog wel eens problemen gaf. met name de uitwisselbaarheid van deze banden was niet altijd optimaal.

Tape	Lengte	Speelduur
Tape	Lengte	PAL SECAM	NTSC BI	NTSC BII	NTSC BIII
L-125	125 ft	30 min	15 min	30 min	45 min
L-165	165 ft	45 min	22 min	45 min	65 min
L-250	250 ft	65 min	30 min	60 min	90 min
L-370	370 ft	95 min	45 min	90 min	180 min
L-500	500 ft	130 min	60 min	120 min	210 min
L-750	750 ft	195 min	90 min	180 min	270 min

In Europe is alleen de standaard betasnelheid (SP=standard play) op de markt gewest, maar in japan en de USA had met de keuze tussen 3 snelheden.

De SL C7, de koppenmotor dreef ook alle beweegbare dele van het loopwerk aan. Bij het heen- en weerspoelen van de band maakte de koppenmotor wel erg veel toeren! Het leek alsof de recorde ging opstijgen. De SL C3 had slechts 6 druktoetjes als zender voorkeuze. De SLC 7 werd geleverd met een infra rood afstandsbediening, de SLC3 was leverbaar met een draadafstandsbediening waarop de belangrijkste functies waren ondergebracht .

De SLC6 was een recorder die na verloop van tijd problemen kreeg met zijn servo's. dit is te verhelpen door het vervangen van condensatoren op het moederbord.

In technisch opzicht is de SLC7 een enorme verbetering. Minder herrie bij het spoelen en het beeld was beter. Dit model is ook leverbaar geweest als internationaal model met meer voorkeuzetoetsen en NTSC/SECAM en PAL weergave.

De SLC 30, een populair model rond 1984. Deze recorders wilen tegenwoordig slecht meer doorspoelen. Zoek de fout in het tussenwiel van de aandrijving van de cassette.

De eerste U-matic van Sony was de VO1810. De VO1810 was uitgerust met twee audiosporen en was ook leverbaar als player. Aan de rechterkant van het apparaat was een module, in dit geval is daar de audio module in bevestigd, maar ik het de 1810 ook eens gezien met een tunermodule. De beeldkwaliteit is uitstekend, kleuren zijn ook mooi. Het mechaniek is erg degelijk en bevat veel erg grote snaren. Zelden werken ze niet meer.

De VO1810 (1971)

Er is een ding aan de 1810 wat aandacht vraagt en dat is het inrijgmechanisme. De aanrijving slipt vaak waardoor er geen beweging is als je op "play" drukt.

Een latere U-matic VO5800 (1985). Dit is een zgn. U-matic Player (frontloader) welke werd ingezet voor presentaties ed. op bijv. beurzen. Met name reclamebureaus maken nog veelvuldig gebruik van dit format, dit vanwege de goede kwaliteit en de extreme betrouwbaarheid. Van elk type U-matic was er wel een "Player" te krijgen, voorloader of toploader. In 1983 introduceerde Sony de zgn. U-Matic BVU norm en later ook de U-Matic SP (beide ook wel Hi-Band genoemd). Alle drie de U-Matic normen gebruikte dezelfde cassette maar de kleurinformatie was elektronisch anders. Onderling zijn de opnamen wel uitwisselbaar maar ontbreekt de kleur, SP staat voor Superior Performance. De SP machine kan met speciale
SP tapes een hogere resolutie bereiken dan de BVU, ongeveer 50 lijnen extra. Totaal zijn dan ongeveer 550 lijnen haalbaar. De SP machines hadden t.o.v. de BVU exemplaren een Dolby C.

The VO-9600 is a U-Matic recorder/player which incorporates SP technology to offer significantly improved recording and playback performance. It also features various technical breakthroughs such as a Dolby C-Type Noise Reduction system, new circuitry, and many more. As a result, it offers considerable improvement in both video and audio performance and yet, it is compatable with conventional U-matic VTRs. Frame Code, a new absolute address code, permits accurate search and random access operation. By connecting an external computer or the RX-707 Auto Search Control Unit the application possibilities for programmed operations, point of purchase, point of information, and interactive training systems are considerably broadened. The VO-9600 is sure to be an indispensable tool for video communication systems.

FEATURES:
HIGH QUALITY VIDEO Automatic SP Mode Detection System
HIGH QUALITY AUDIO Dolby C-Type Noise Reduction/Auto Detection System
Adoption of a New Sendust Head, XLR Connectors for Balanced Audio Input/Output
Audio Dubbing on CH-1, SYSTEM VERSATILITY Frame Code-New Address System for VTRs
RS-232C Interface Capability, 33-pin Parallel Remote Control Interface
Real Time Counter, Timer Operation, Time Base Corrector Connection/External SYNC IN
SYNC IN connector, 4 Unit Height/Rack Mountable, Wireless/Wired Remote Control RM-770 (optional)
Picture Search, Still Picture, Quick Start, Long Pause Facility
Digital Hour Meter, Self-Diagnostics, Operation Manual, RF Unit Cover.

Optional Accessories:
FCG-700 Frame Code Generator, BKU-701 Computer Interface Board, RX-707 Auto Search Control Unit
RM-500/580 Remote Control Unit, RFK-634 Color RF Kit, RMM-507 Rack Mount Kit

Om een idee te krijgen van de complexiteit van moderne professionele systemen heb ik hieronder een videodrum afgebeeld van een digibeta recorder. De drum heeft totaal 18 videokopjes met elk een specifieke taak.